ش | ی | د | س | چ | پ | ج |
1 | 2 | |||||
3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
بعضی از افراد را شیطان فریب میدهد و به غیبت کردن از علما، یا رد آنان میاندازد. او با این کار میخواهد برتری علمی خود را آشکار کند؛ پس در رد فلان و ساکت کردن وی علناً سخن میگوید، میگوید: فلانی شاهد و ناظر بود که با حجت او را ساکت کرده و بر او غلبه نمودم.... یا با این حرفها جایگاه او را به تزلزل در میآورد تا برتری خود را نشان دهد، چه بسا برای آنان دعا میکند تا دلسوزی و حرص خود را نسبت به آنان آشکار نماید، پس میگوید: فلانی ـ خداوند ما و او را بیامرزد ـ چنین گفت و چنان کرد؛ و فلانی ـ به خدا پناه میبریم از خواری و ذلت ـ در مثل این افتاده است، چه بسا که دلسوزی و ترحم خویش را نسبت به او چنین آشکار میکند: بیچاره فلانی، به فلان چیز دچار شده است، گاهی چیزی از رویگردانی و اعراض را نشان میدهد، پس هرگاه در نزد وی از این انسان یادآوری شود، از آن اعراض میکند، یا میگوید: چیزی از او نگو، خداوند عیوب ما و او را بپوشاند؛ یا میگوید: او را رها کن، قابل این حرفها نیست؛ یا ما را از غیبت معذور و دور بدار. مقصودش تحقیر آن انسان است، لیکن به طریقه وقار و زیرکی، این را کسی درک نمیکند، مگر شخص دانا.